نجعله متواطئا على معنى يشترك فيه كثير و هو تلاقي الأبدان مطلقا ، و إطلاقه على الوطء استعمال اللفظ في بعض أفراده و هو أولى منهما و من المجاز أيضا . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : از فرموده مصنّف يعنى [ بمعنى تحريم وطيها حتّى يكفّر ] اينطور استفاده مىشود كه پس از ظهار غير از وطى انحاء و انواع استمتاعات براى مرد حلال و جايز است چنانچه يكى از دو قول در اين مسئله همين رأى مىباشد و دليل اين قول ظاهر آيه شريفه است كه مىفرمايد قبل ان يتماسّا . چه آنكه ظاهر اين كلام وطى مىباشد يعنى قبل از تماس ( وطى ) بايد كفّاره بدهد بنابراين غير وطى يعنى استمتاعات و التذاذات ديگر حرام نبوده و حليّت آنها منوط به دادن كفّاره نيست و شاهد بر اينكه كلمه [ تماس ] در اين آيه به معناى [ وطى ] است نه مطلق استمتاع آنكه در آيه شريفه ديگر يعنى [ من قبل ان تمسّوهنّ ] كلمه [ مسّ ] را مفسّرين و ارباب فن جملگى به معناى [ دخول ] گرفته‌اند اگر چه در لغت كلمه [ مس ] معنايش اعم از دخول است ولى در عين حال مقصود از آن قطعا در اينجا همان وطى و دخول مىباشد . و امّا اينكه گفتيم در لغت اين كلمه به معناى اعم از وطى است جهتش اينست كه بسا اين لفظ در غير وطى نيز استعمال شده حال اگر در تمام اين معانى بخواهيم قائل به وضع و حقيقت باشيم لازمه‌اش اين است كه كلمه مزبور در تمام معانى بنحو مشترك لفظى وضع شده و اين بر خلاف اصل است از اين‌رو به منظور حذر و اجتناب از التزام به اشتراك لفظى